لیلا بالاخره داره عروس می شه .یه حرف بیخ گلوی این مرد رو گرفته .می دونه می دونم ولی به روی خودش نمی اره.این پسری که برام غذا اورده خیلی بچه است ولی بوی سیگار می ده. از وقتی که یکی  بهم گفت سیگار کشیدنت هنجار شکنیه- با اینکه من گردن عموم هنجارها رو شکستم -بهم برخورد.حس کردم روش نشد بگه "هی ناهنجار! " از اون روز از کشیدنش نه اروم شدم نه بهم لذت داد. حس کردم دلم می خواد با این پسر بچه ناهار بخورم بعد بهش بگم ناهنجار.،شاید دیگه هیچ وقت ازش لذت نبره ! پنج شنبه عروسیه رضاست .من دوساله دارم فکر می کنم  باید برم یا نه ؟ و یکساله به این نتیجه رسیدم که نه تنها باید برم بلکه باید به غایت برقصم .دقیقا از همون موقع دارم فکر می کنم چی باید بپوشم ؟ پس فردا عروسیه و من هنوز نمی دونم می خوام چی بپوشم؟ این روزا همه اش فکر می کنم یه چیزی گم کردم .امروز صبح فهمیدم این "یه چیز" نیست احتمالا کسیه ! دفترچه ی تلفن قدیمی ام رو نگاه کردم و اسمهایی رو دیدم که سالها بود یادم رفته بود. من خیلی راحت ادمها رو گم می کنم. با اونها توی موقعیت مه الود قرار می گیرم و کمی بعد فاصله ام رو از اونا زیاد می کنم و اونا گم می شن. دلم هوای بعضی هاشون رو کرد . چند نفر از دوستان صممیمی دبیرستان ویه لشگر از بچه های دانشگاه ودو سه نفر از همکارای قدیمی .دلم شور می زنه که نتونیم تو تاریخ مقرر اموزشگاه رو افتتاح  کنیم .مریم مریضه و فردا نمی تونه بیاد راهپیمایی.دوست داشتم با عباس برم .بهش نگفتم چون احتمالا ضایع می شدم .اون با دوستاش میره .همه اش اس ام اس می ده که تنها نری .ایشالا با تهمینه و پسرش مهرداد میرم.دلم برای یه نفر  تنگه و برای یک نفر دیگه شور می زنه .از دست یه نفر دیگه هم کلافه ام . باید می گفتم تا اروم شم